ادامه مطلب
- تن ْ پس از آغوش.
- وحشت ِ از عوری که در فاصله ایی از بدن ِ تو رخ میدهد شکافتن ِ قلب ِ بهار به دستِ زمانهای عشقیست که نخواهیدن بارید در اتاق را و از جسد ِ ابر درونی تر کرده تن ِ باران را پس کاویدن تن سخت درخت، در زمان هایی منزوی تر از جدارهی بهار از معماری ِ مدام ِ دایره تا اشکال ِ جنون ِ یک شکوفه، کجای …
